In 2007 zat ik op Cyprus. Zwembroek aan, zon op mijn huid, laptop op schoot. Via Second Life verscheen ik ondertussen als Paul in een kantooromgeving in Veenendaal.

Het begon bijna als een technische curiositeit maar er bleef één vraag hangen.

Als ik daar kan verschijnen als Paul terwijl mijn lichaam duizenden kilometers verderop zit, wat betekent het dan eigenlijk dat ik hier verschijn als Paul?

Die vraag heeft me nooit meer losgelaten.

Ik begon me af te vragen of wat wij werkelijkheid noemen werkelijk zo vanzelfsprekend is als het lijkt. Of bewustzijn ontstaat in het brein of dat het brein zich juist afstemt op iets fundamentelers. Of ruimte, tijd en materie de basis van werkelijkheid vormen of verschijningsvormen zijn van een onderliggende structuur.

Daaruit groeide jarenlang onderzoek naar wat uiteindelijk het Noöhedron zou worden.

In 2021 kreeg die zoektocht een totaal andere betekenis. Bij mij werd een agressieve vorm van uitgezaaide prostaatkanker vastgesteld. Het vooruitzicht dat mij in Nederland werd gegeven was beperkt. Ik koos destijds niet voor de aangeboden hormoonbehandeling en leefde vervolgens jaren zonder behandeling.

Wat tot dat moment vooral een onderzoek naar werkelijkheid en bewustzijn was geweest, werd ineens persoonlijk. Niet omdat ziekte een theorie bewijst maar omdat de vragen waarover ik nadacht niet langer buiten mij bestonden.

Wat is een lichaam?
Wat is bewustzijn?
Wat betekent samenhang?
En hoeveel begrijpen we werkelijk van de relatie tussen beide?

In 2025 keerde de ziekte in extreme vorm terug. Ditmaal koos ik wel voor behandeling. In Turkije werd behandeld waar ik eerder in Nederland vooral een grens had ervaren. Chemotherapie, hormoontherapie en doelgerichte medicatie brachten de ziekte in korte tijd sterk terug.

Nederland schreef mij af. Turkije behandelde mij.

Ook dat veranderde mijn denken.

Het Noöhedron is daardoor geen theorie geworden over hoe iemand ziek wordt of geneest. Het gaat over een veel fundamentelere vraag. Wat is de structuur waarin lichaam, bewustzijn, waarneming, informatie en werkelijkheid überhaupt kunnen bestaan?

Mijn antwoord daarop is het Noöhedron.

Geen spiritueel systeem en geen nieuwe variant op bestaande persoonlijkheidsmodellen maar een poging een onderliggende veldstructuur te beschrijven waarin bewustzijn niet het eindproduct van materie is maar onderdeel van de werkelijkheid zelf.

Ik beschrijf die structuur in boeken en publicaties en ontwikkel haar verder als de noöhedrale veldtheorie.

Mijn werk begon met één eenvoudige vraag op Cyprus.

In wat voor ruimte verschijn ik zelf?

Bijna twintig jaar later ben ik die vraag nog steeds aan het beantwoorden.

Paul HAGER (augustus 2026)

Veldvector

Richtingenprofiel:
π – Leidend
Ψ – Dragend
μ – Beschikbaar
∇Φ – Niet zelfstandig gedragen
Ω – Niet zelfstandig gedragen
λ – Niet zelfstandig gedragen
σ – Niet zelfstandig gedragen